Γιώργος Αλτής: «Έχω γνωρίσει το λαϊκό τραγούδι, μέσα από τις ζωές των παλιών λαϊκών»
Γράφει η Ιλένια Χρίστου
Τα 5 Σάββατα του Δεκεμβρίου σάς συναντάμε στο «1002 νύχτες» με τη μουσική παράσταση "Όσοι έχουνε πολλά λεφτά". Τι ευθύνη έχει για έναν καλλιτέχνη, που ηγείται του σχήματός του, η εμφάνιση του Σαββάτου;
Το Σάββατο είναι μια μέρα που ο κόσμος βγαίνει, για να ξεσκάσει. Μέσα σε ένα βράδυ πρέπει να σβήσει μια ολόκληρη εβδομάδα... Όταν κάποιος έρθει, να μας ακούσει, πρέπει να τον συνεφέρουμε, να τον απελευθερώσουμε από όλα αυτά που κουβαλάει και να του δώσουμε αυτό που χρειάζεται στη σωστή δόση...
Στο δελτίο Τύπου διαβάζουμε: «Το πρόγραμμα εκρηκτικό με βασικά συστατικά τη χαρά, την αισιοδοξία και την ελπίδα». Το κλίμα αυτό είναι παραφωνία για τα σημερινά δεδομένα ή τελικά η λαϊκή μουσική μάς βοηθάει να δούμε κάπως αλλιώς τα πράγματα;
Η λαϊκή μουσική είναι συνδεδεμένη με το τραγούδι, τον χορό, την παρέα, το μισογεμάτο ποτήρι... Όλα αυτά βοηθάνε να δούμε αλλιώς τις δυσκολίες της ζωής. Στις «1002 νύχτες» έχουμε αυτό το κλίμα. Κάθε Σάββατο διασκεδάζουμε όλοι μαζί, εμείς και ο κόσμος σαν μια παρέα και, στο τέλος της βραδιάς, φωνάζουμε όλοι με ένα στόμα- μια φωνή: ¨Ντρίγκι ντρίγκι ώπα¨!
Αν κάποιος τρώει, συνομιλώντας ζωηρά εκείνη την ώρα με τον διπλανό του, νιώθετε πως σας προσβάλλει, που ερμηνεύετε πάνω στο πάλκο;
Καθόλου! Θέλω να τρώει, θέλω να πίνει, γιατί είμαστε στο ίδιο σπίτι και διασκεδάζουμε μαζί. Αν κάποιοι κάθονται σε κοντινό τραπέζι και χασκογελάνε μεταξύ τους ή κάνουνε φασαρία , τότε θα τους πω ευγενικά να ησυχάσουν, γιατί δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Αυτό είναι κάτι που έχει συμβεί, μετά από λίγο όμως τους έχουμε βάλει στο κλίμα μας. Η λαϊκή μουσική, αν την προσφέρεις άμεσα και αυθόρμητα, τα έχει αυτά. Είσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον καθένα που έρχεται να σε ακούσει. Δεν είσαι εσύ στο θρόνο σου και οι άλλοι από κάτω.
Φέτος στο Θέατρο «Broadway» παρουσιάζεται ως θεατρική παράσταση η επιτυχημένη κινηματογραφική παραγωγή της Finos Film «Γοργόνες και Μάγκες». Θα σας ενδιέφερε το "Όσοι έχουνε πολλά λεφτά" να γίνει μουσικοθεατρική παράσταση;
Φυσικά! Θα μου άρεσε πάρα πολύ!
Με ποιο τρόπο συγκρούεται ο ερμηνευτής Γιώργος Αλτής με τον δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Γιώργο Αλτή;
Είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις. Και οι δύο θέλουν το χώρο τους. Όταν όμως πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο, υπάρχει δυσκολία.
Τι εννοείτε;
Πρέπει να δοθείς με δύο διαφορετικούς τρόπους. Ο δεξιοτέχνης θέλει συγκέντρωση και ακρίβεια, ενώ το τραγούδι σκορπάει και πάει στον κόσμο διάχυτο, παντού. Το τραγούδι έχει την αμμεσότητα του λόγου, ενώ η μουσική πρέπει να είναι πολύ ισχυρή, για να ξεπεράσει το λόγο και να πάει στην καρδιά.
Με ποιο τρόπο συμπληρώνει ο τραγουδιστής Γιώργος Αλτής τον μπουζουξή Γιώργο Αλτή;
Και οι δύο έχουν την ίδια οπτική, το ίδιο συναίσθημα που πότε βγαίνει από το στόμα και πότε από το μπουζούκι.
Ανέστης Αθανασίου, Αργύρης Βαμβακάρης, Βασίλης Καραπατάκης, Στέλιος Μακρυδάκης και Δημήτρης Στεργίου- Μπέμπης. Στο βιβλίο σας «Λαϊκά Πορτρέτα» (εκδόσεις Μετρονόμος) αποτυπώνονται πολλές και ενδιαφέρουσες στιγμές, τόσο από την καλλιτεχνική τους δραστηριότητα όσο και από τη ζωή τους. Τι σας έχει διδάξει ο καθένας τους;
Μέσα απο τις βιογραφίες, έχω μάθει πολλά και σημαντικά πράγματα. Επειδή παίζω το ίδιο όργανο( μπουζούκι), μέσα από τις ζωές τους, έχω γνωρίσει το λαϊκό τραγούδι από πολύ βαθειά. Από εκεί που πρωτοξεκίνησε, που πρωτοζυμώθηκε. Όταν ξέρεις την Ιστορία σου, ξέρεις ποιος είσαι, από πού έρχεσαι, από τι έχεις περάσει. Έχεις σταθερό σημείο. Το πού θα πας είναι επιλογή εν γνώσει σου.
Είσαστε άρτι αφιχθείς από την Ινδία, ενώ έχετε ταξιδέψει σε πάρα πολλά μέρη του πλανήτη, για να παίξετε μουσική! Πώς αντιμετωπίζεται η ελληνική μουσική εκτός συνόρων;
Σαν όλες τις μουσικές… Στο εξωτερικό ο κόσμος θέλει να ακούσει τα χρώματα της μουσικής μας και τον χαρακτήρα των οργάνων μας. Το μπουζούκι, για παράδειγμα, θέλει να το απολαύσει μέσα από το χρώμα του, τον ήχο του, όχι μέσα απο εποχιακά σουξέ. Ή το κλαρίνο, θέλει να το ακούσει και να ταξιδέψει με τον ήχο του.
Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ελληνική μουσική εμείς, οι εντός συνόρων;
Είναι τελείως διαφορετική η αντιμετώπιση της μουσικής. Εδώ η μουσική μας, πειραματίζεται, ζυμώνεται με άλλες μουσικές, αλλάζουν τα είδη, αποδομούνται και ξαναφτιάχνονται. Έτσι όμως θα γεννηθούν καινούργια πράγματα. Δεν είναι όλα όσα γίνονται ωραία, αλλά είναι απαραίτητο να γίνουν! Η μουσική συμβαδίζει με τις κοινωνικές αλλαγές. Πρώτα θα πατήσουμε στεριά, μόλις κοπάσει η τρικυμία και μετά θα δούμε πού βρισκόμαστε. Γίνονται πολλά πράγματα στη μουσική, αρκετά από αυτά είναι αξιόλογα, αλλά ακόμα δεν μπορούμε να σταθούμε πουθενά. Ας βιώσουμε τις αλλαγές και θα δούμε…
Εν αναμονή, λοιπόν! Τι έχει η συνέχεια για τον Γιώργο Αλτή;
Περιμένω να κυκλοφορήσει το βιβλίο μου «Λαϊκά Πορτρέτα 2» από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Μέχρι τότε θα έχουμε "Ντρίγκι ντρίγκι ώπα" σε μεγάλη δόση!
«Ντρίγκι ντρίγκι ώπα», λοιπόν… Καλή συνέχεια!
Ευχαριστώ πολύ!
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Σχολιάστε