Συνεντεύξεις

Ρωτάμε, απαντάνε!

Από το «εγώ» στο «εμείς»: Πώς δημιουργήθηκαν οι «Staκάτω»

Γράφει η Ιλένια Χρίστου

Υπάρχουν κάποιες μουσικές συναντήσεις που μοιάζουν προδιαγεγραμμένες από την ίδια την καλλιτεχνική τους χημεία. Ο Αλέξανδρος Ιακώβου και ο Κώστας Λεμονίδης, δύο δημιουργοί με «γεμάτα» βιογραφικά, πλούσια δισκογραφία και πολλά χιλιόμετρα στη σκηνή, αποφάσισαν να ενώσουν τις ανησυχίες τους κάτω από ένα κοινό όνομα που κρύβει μέσα του μια ολόκληρη στάση ζωής: Staκάτω.

Παντρεύοντας την τεχνική αρτιότητα του μουσικού όρου staccato με την ανάγκη να δώσουν φως στις δύσκολες στιγμές μας, στα δικά μας «κάτω», δημιούργησαν έναν ανοιχτό δημιουργικό πυρήνα.

Με αφορμή την πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία, το τραγούδι «Πάμε Ξανά», όπου συμπράττουν με τη μοναδική Μιρέλα Πάχου και μια ομάδα σπουδαίων μουσικών, οι Staκάτω μιλούν στο Μουσικόγραμμα. Σε μια συζήτηση για την ανάγκη της καλλιτεχνικής σύμπραξης και τη δύναμη της ομαδικότητας, μας εξηγούν πώς γεννήθηκε η ανάγκη για μια «νέα αρχή» και μας προσκαλούν να αφήσουμε για λίγο την ψηφιακή απομόνωση, αναζητώντας την ουσιαστική αλληλεπίδραση μέσα από τη μουσική.

Ας υποδεχθούμε τους Staκάτω…

Κώστα και Αλέξανδρε, σας γνωρίζουμε χρόνια μέσα από τις προσωπικές σας διαδρομές. Πώς αποφασίσατε ότι τώρα είναι η στιγμή να αφήσετε για λίγο το «εγώ» και να δημιουργήσετε ένα κοινό «εμείς» κάτω από το όνομα Staκάτω;

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν δίναμε βάση στο «εγώ» μας, αλλά εστιάζαμε την προσοχή μας στην ομαδικότητα που δημιουργεί η μουσική από μόνη της. Κανείς δεν θέλει να παίζει μόνος του, έτσι είναι η φύση αυτής της τέχνης. Έτσι κι εμείς μετά την γνωριμία μας αποφασίσαμε πως έχουμε κοινή αισθητική, οπότε η σύμπραξη αυτή ήταν μονόδρομος.

Το όνομα του σχήματος είναι ένα πανέξυπνο λογοπαίγνιο. Ποιος είχε την ιδέα και πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην τεχνική αρτιότητα (staccato) και την ανάγκη να δώσετε φως στις στιγμές που είμαστε «στα κάτω» μας;

Ψάχναμε καιρό ένα όνομα που να ισορροπεί ανάμεσα στις δύο όψεις του ανθρώπινου ψυχισμού. Το staccato, μία τεχνική του δοξαριού των εγχόρδων δημιουργεί έναν ήχο πεταχτό, σαν το χαρούμενο πετάρισμα που κάνει η καρδιά μας και έρχεται σε τρομερή αντίθεση με τα κάτω μας που όλοι περνάμε ανά περιόδους. Αυτό ακριβώς ψάχναμε!

Η συνεργασία σας ξεκίνησε ουσιαστικά με το άλμπουμ «Ταίριασμα». Τι είναι αυτό που «ταίριαξε» τόσο καλά ανάμεσα σε μια ηλεκτρική κιθάρα και ένα βιολί, ώστε να οδηγηθείτε στη δημιουργία ενός μόνιμου σχήματος;

Η μουσική δεν είναι μόνο νότες και ήχοι, είναι και η προσωπικότητα των ανθρώπων που την δημιουργούν. Το ταίριασμά μας τα περιελάμβανε όλα αυτά και έτσι η ανάγκη για κοινή δημιουργική πορεία δημιούργησε το σχήμα αυτό.

Το «Πάμε Ξανά» είναι η πρώτη σας επίσημη κυκλοφορία ως Staκάτω. Γιατί επιλέξατε αυτό το τραγούδι ως «πρεσβευτή» του σχήματος;

Το ρεφραίν του τραγουδιού είναι ξεκάθαρο όσον αφορά στις προθέσεις μας. Πάμε ξανά από την αρχή, κάτι καινούριο ξεκίνησε για εμάς, μια νέα δημιουργική περίοδος που θα έχει μεγάλη συνέχεια. Αυτό τουλάχιστον επιθυμούμε.

Η Μιρέλα Πάχου δίνει μια ξεχωριστή ενέργεια στο κομμάτι. Πώς προέκυψε η συνεργασία μαζί της και τι θεωρείτε ότι πρόσθεσε η δική της ερμηνεία στο ηχόχρωμα των Staκάτω;

Ο Αλέξανδρος τα δύο τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Μιρέλα στην παράσταση της Ελένης Ράντου, «Το πάρτυ της ζωή μου», και το ηχόχρωμα της φωνής της μας άρεσε τόσο πολύ που αμέσως της προτείναμε να το τραγουδήσει. Η φωνή της Μιρέλας βγάζει μια τόσο χαρούμενη και αισιόδοξη διάθεση που πραγματικά κούμπωσε ιδανικά στο τραγούδι.

Στους συντελεστές του τραγουδιού βλέπουμε κορυφαία ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως ο Σταύρος Λάντσιας και ο Μιχάλης Καπηλίδης. Πόσο καθοριστική ήταν η συμβολή τους στη διαμόρφωση του τελικού ήχου;

Είναι μεγάλη μας τιμή να έχουμε δίπλα μας τόσο εξαιρετικούς συναδέλφους. Μαθαίνουμε πολλά από αυτούς στην διαδικασία της ηχογράφησης και ο τόσο προσωπικός ήχος που έχουν αναπτύξει δίνει ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στο ύφος του τραγουδιού μας. Ο Σταύρος και ο Μιχάλης παίζουν μαζί χρόνια, οπότε ακούμε έναν τόσο διαμορφωμένο ήχο που απογειώνει το κομμάτι. Την εξαιρετική ομάδα μουσικών συμπληρώνει ο Δημήτρης Μουτάφης στο ηλεκτρικό μπάσο.

Περιγράφετε τους Staκάτω ως έναν «ανοιχτό δημιουργικό πυρήνα». Αυτό σημαίνει ότι θα δούμε κι άλλες εκπλήξεις και συνεργασίες στο μέλλον; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο όραμα για το πώς θα εξελιχθεί το σχήμα;

Δεν ξέρω αν είναι όραμα, αλλά το βασικό γνώρισμα αυτού του σχήματος θα είναι οι συνεργασίες με καλλιτέχνες και μουσικούς από διάφορους χώρους, με διαφορετικά ηχοχρώματα. Και στους δύο μας αρέσει πολύ το δημιουργικό κομμάτι, έχουμε εντελώς ταιριαστά μουσικά ακούσματα και υπάρχουν διάφορα κομμάτια στο συρτάρι μας που θέλουμε να τα μοιραστούμε με πολλούς φίλους καλλιτέχνες.

Σε μια εποχή που η μουσική βιομηχανία κινείται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, εσείς επιλέγετε να μιλήσετε για «νέες αρχές» και ανθεκτικότητα. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να αφήσετε στον ακροατή που θα πατήσει το “play” στο «Πάμε Ξανά»;

Επειδή και οι δύο νιώθουμε πως η μουσική βιομηχανία εδώ και χρόνια πενθεί, οι Staκάτω στέκονται στα πόδια τους, δημιουργούν φρέσκο υλικό και προτρέπουν τον ακροατή να πάει ξανά από την αρχή, να στηρίξει ξανά το φυσικό προϊόν των νέων καλλιτεχνών αλλά και να σηκωθεί από τον καναπέ, να αφήσει το κινητό του για λίγο και να έρθει να μας ακούσει ζωντανά. Αυτήν την αλληλεπίδραση ζητάμε, που μας κάνει όλους ξανά ζωντανούς!

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τους Staκάτω; Να περιμένουμε σύντομα μια ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, περισσότερα singles, ίσως κάποιες κοινές live εμφανίσεις;

Μιας και όπως είπαμε παραπάνω επενδύουμε στις συνεργασίες, είμαστε στην διαδικασία ηχογράφησης του επόμενου μας single και ήδη ξεκινήσαμε τις πρόβες για μια μεγάλη συναυλία - έκπληξη που ακόμα δεν μπορούμε να ανακοινώσουμε αλλά για την οποία είμαστε ενθουσιασμένοι! Μείνετε συντονισμένοι!

    ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    Από το «εγώ» στο «εμείς»: Πώς δημιουργήθηκαν οι «Staκάτω»
    Από το «εγώ» στο «εμείς»: Πώς δημιουργήθηκαν οι «Staκάτω»
    Από το «εγώ» στο «εμείς»: Πώς δημιουργήθηκαν οι «Staκάτω»
    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Xάρης Μακρής: «Θέλω τα τραγούδια του ΑΛΜΠΟΥΜ να μπουν στα σπίτια του κόσμου»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου «Άλμπουμ» έχει τίτλο η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, η οποία...

    Συνέχεια

    Στο στούντιο με τους «Κουαρτέτοιους» και τη ΣΟΛ ΔΙΑΙΤΑ τους

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Φωτογραφίες, βιντεοσκόπηση: Αρετή Κοκκίνου &ldquo...

    Συνέχεια

    Δέσποινα Ραφαήλ: «Στόχος μου είναι, μέσα από τη φωνή μου, ο κόσμος να θυμάται τα χρόνια της ξεγνοιασιάς»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Τη Δέσποινα Ραφαήλ τη γνώρισα μια βραδιά αφιερωμένη στην ποίηση. Σιωπηλή και...

    Συνέχεια

    Περικλής Κανάρης: «Είμαι βαθειά συνδεδεμένος με τις ρίζες μου και το ελληνικό τραγούδι είναι η ψυχική μου γέφυρα προς αυτές»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Ο Περικλής Κανάρης ζει, εργάζεται και δημιουργεί στο εξωτερικό, πάντα όμως...

    Συνέχεια

    Η Γεωργία Bεληβασάκη και ο Luis Borda στο «Μουσικόγραμμα»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Με τη Γεωργία Βεληβασάκη γνωριστήκαμε σε καλλιτεχνικό και ανθρώπινο...

    Συνέχεια

    Θανάσης Συλιβός: «Σκοπός είναι να διατηρείς την ταυτότητά σου και να μην προδίδεις το κοινό που σε ακολουθεί»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Φωτογραφίες: Ευαγγελία Θωμάκου "Θα πάμε...

    Συνέχεια

    Βασίλης Ξενόπουλος: «Δεν μου αρέσει να βάζω ταμπέλες. Nιώθω το ίδιο οικεία, όταν παίζω ethnic, latin, soul και funk μουσική»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Το να είσαι Έλληνας, γεννημένος στην Αθήνα, να κάνεις έναρξη διεθνούς καριέρας στα 19 σου,...

    Συνέχεια

    Nικόλας Ευαντινός:«Οι ΦΕΡ' ΤΟ ΦΟΚΟ αντιστέκονται στην ανασφάλεια και στην αβεβαιότητα για το αύριο»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου Η σκέψη που έκανα, ακούγοντας για πρώτη φορά (μόλις πριν από λίγους μήνες) το μουσικό σχήμα...

    Συνέχεια

    Κώστας Λεμονίδης:«Στην Ελλάδα υπάρχει κοινό για όλα τα είδη μουσικής»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου Στροφή στην instrumental μουσική κάνει ο Κώστας Λεμονίδης με την πέμπτη...

    Συνέχεια

    Kλεονίκη Δεμίρη: «Το ταλέντο και το πόσο έχεις δουλέψει είναι η... μαγική συνταγή για την επαφή με τον κόσμο»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου «Mε το ίδιο πάθος που απολαμβάνω ένα βαλς, όταν περπατάω στο έρημο κέντρο...

    Συνέχεια