Αφιερώματα

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι

Η διαχρονική ερμηνεία της Αργυρώς Καπαρού εν έτει 2018

Γράφει η Μίνα Μαύρου

Το τελείωμα κάθε μουσικής χρονιάς, λίγο πριν αρχίσουν οι καθιερωμένες καλοκαιρινές περιοδείες των καλλιτεχνών, βρίσκει εμάς, τους μουσικούς συντάκτες, να κάνουμε τον απολογισμό μας. Ποιες παραστάσεις είδαμε (και κυρίως ακούσαμε), ποιες ξεχωρίσαμε, ποιες ήταν οι χαρούμενες, ποιες οι δυσάρεστες ανατροπές, τι ερεθίσματα για περαιτέρω μελέτη πήραμε και τόσα άλλα που δεν αναφέρω, γιατί δεν έχουν τελειωμό…

Γυρίζοντας λοιπόν και φέτος την κλεψύδρα μου ανάποδα, θέλω να πω δυο λόγια για μία ερμηνεύτρια που ναι μεν την είχα ακούσει στο παρελθόν, φέτος όμως είχα την τύχη να την παρακολουθήσω, σε παράλληλο χρόνο, σε διαφορετικά και πολυεπίπεδα προγράμματα! Αργυρώ Καπαρού το όνομά της!…

Τις Τετάρτες του Χειμώνα την συναντούσαμε στη μουσική σκηνή «Σφίγγα» στην παράσταση λόγου και μουσικής της Λίνας Νικολακοπούλου, «Ο δρόμος που μιλάει», παρέα με τους εξαιρετικούς Γιάννη Παλαμίδα και Θοδωρή Βουτσικάκη. Παράλληλα, οι εμφανίσεις στην «Αρχιτεκτονική», υπό την σκηνοθετική και μουσική επιμέλεια της Λίνας Νικολακοπούλου, με την «αψεγάδιαστη» Λία Βίσση πήγαν τόσο καλά, ώστε πήραν συνεχόμενες παρατάσεις έως το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου. Τα μεσημέρια της Κυριακής ο «Ακροβάτης» του Μεταξουργείου ήταν το σταθερό στέκι της μαζί με την Έλενα Δεληχρήστου, ενώ για το τέλος (τρόπος του λέγειν) ήρθε η φιλόξενη «ΡΟΤΑ», επί της Σόλωνος, για να νιώσουμε τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε ένα “μελίσσι» Τέχνης και Πολιτισμού ακριβώς στην καρδιά της Αθήνας!

Βαρύγδουπο, ίσως πείτε… Αληθινό, θα επιμείνω εγώ…

Παράσταση πιάνο-φωνή και πολύ συναίσθημα! Αργυρώ Καπαρού πίσω από το μικρόφωνο να ερμηνεύει και Ευαγγελία Μαυρίδου να ανεβοκατεβαίνει ακούραστα τις οκτάβες στο κλαβιέ της…

Oι προσκεκλημένοι διαφορετικοί κάθε φορά… Ερμηνευτές που τραγουδούν! Ερωφίλη, Μπάμπης Βελισσάριος, Σταμάτης Χατζηευσταθίου, Γιάννης Παλαμίδας. Ποιητές που απαγγέλουν τα ποιήματά τους… Ηλίας Παπακωνσταντίνου, Βέρα Βασιλείου- Πέτσα, Γιάννης Φιλιππάκης, Βαγγέλης Βελώνιας….

Μελωδίες γνωστές, τόσο διαφορετικές πολλές φορές μεταξύ τους, πλέκονται με τα λόγια και την έμπνευση των στιχουργών και των ποιητών και ξεδιπλώνονται μπροστά μας, για να μας κάνουν να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε αλλά και να ελπίσουμε ότι, με αρωγό την Τέχνη, το πνεύμα δεν θα σιγάσει ποτέ!

Ενίοτε, μελετώντας το ύφος και το ρεπερτόριο των καλλιτεχνών σε εμφανίσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, μέσα από την ποικιλία των κομματιών, ψάχνουν να βρουν την ταυτότητά τους, αλλά τελικά δίχως αποτέλεσμα…

Στην περίπτωση της Αργυρώς Καπαρού θα τολμήσω να πω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Μέσα από το διυλιστικό πέρασμα των τόσο ετερόκλητων τραγουδιών που μπορεί να ερμηνεύσει στο καθόλα απαιτητικό πρόγραμμα που επιλέγει να παρουσιάσει, έχει βρει το προσωπικό ύφος και το «πάτημά» της … Τα μελετάει, τα “αφουγκράζεται” με σεβασμό και στωικότητα και τότε πια μάς τα χαρίζει , χωρίς επιτήδευση και αλαζονεία…

Τι να πρωτοθυμηθώ; Την ευαισθησία της στα «Αno de amor» και «Querer», τη νοσταλγία της στο «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», τον σπαραγμό της στο «Αυτή η νύχτα μένει» ή εκείνο το ατελείωτο παραλήρημά της –με εμάς, κυριολεκτικά χωρίς να μπορούμε να πάρουμε ανάσα- στον «Παναγή»;

Πληροφορίες μου λένε ότι και η επόμενη σεζόν θα είναι μία εξαιρετικά παραγωγική περίοδος για την ταλαντούχα ερμηνεύτρια, η οποία για μία ακόμη φορά θα συνοδεύεται από καλούς και ιδιαίτερα αξιόλογους φίλους της καλλιτέχνες!

Ευχόμαστε και αναμένουμε τα καλύτερα!

    ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    Η διαχρονική ερμηνεία της Αργυρώς Καπαρού εν έτει 2018
    Η διαχρονική ερμηνεία της Αργυρώς Καπαρού εν έτει 2018
    Η διαχρονική ερμηνεία της Αργυρώς Καπαρού εν έτει 2018
    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Ραφαέλα Καρά: Γεννημένη γι’ αυτό ακριβώς που είδαμε

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ήταν μόλις 9 ετών, όταν έπαιξε τον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο. Αυτό, από μόνο...

    Συνέχεια

    Kώστας Καπνίσης: Ο Mr Soundtrack του ελληνικού κινηματογράφου

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Σταμάτησα να κάνω ταινίες, όταν δεν υπήρχανε πια ταινίες. Από τότε...

    Συνέχεια

    Για τη γιορτή του πατέρα

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Ο πατέρας μου μού χάρισε το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου...

    Συνέχεια

    Xάρις Αλεξίου- Ένα χρόνο μετά...

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Κλείνει ένας χρόνος από τότε που η Χάρις Αλεξίου αποφάσισε να δώσει ένα...

    Συνέχεια

    Τα τραγούδια του Ιουνίου

    Γράφει ο Πέτρος Δραγουμάνος Είναι ο πιο φτωχός μήνας. Ο μοναδικός μήνας που έχει μονοψήφιο αριθμό τραγουδιών. Μόνον...

    Συνέχεια

    Aντώνης Ρεπάνης- Ένας αϊτός γκρεμίστηκε

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Είχα μέσα μου να δώσω, όχι μόνο να πάρω», έλεγε το 2018 ο ...

    Συνέχεια

    Χαράλαμπος Βασιλειάδης (Τσάντας) - Πριν το χάραμα μονάχος

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης (1902-1970) υπήρξε ένας από τους κορυφαίους...

    Συνέχεια

    Νίκος Γκάτσος 29 χρόνια μετά - Η κληρονομιά

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Φτάνει ν' ανθίσει μόνο λίγο σιτάρι για τις γιορτές, λίγο κρασί για τη...

    Συνέχεια

    Στράτος Διονυσίου - Ποιος άλλος... εγώ

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς "Είναι ο μόνος τραγουδιστής που δεν έχασε ποτέ, ούτε για μια φορά...

    Συνέχεια

    Η γιορτή της μητέρας και της μητρότητας

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Και όταν γύριζα αργά, θα σου τα πάρω τα κλειδιά, θα βρεις...

    Συνέχεια