Mας μάγεψαν Ανδρέου, Καζαντζής, Λεγάκη υπό το φως της Πανσελήνου
Γράφει η Μίνα Μαύρου
Φωτογραφίες: Γιώργος Σπανός
Πάντα το φως του φεγγαριού ασκούσε ισχυρότερη επιρροή στους δημιουργούς από το φως του ήλιου… το γιατί μάς το απαντούν συνήθως σιβυλλικά μέσα από το έργο τους …
Το βράδυ της Τετάρτης 6 Σεπτεμβρίου, υπό το φως της Πανσελήνου, ο λόγος συνάντησε τη μουσική και έγινε τραγούδι, με στίχους που μίλησαν κατευθείαν στην ψυχή μας…
Οι πρωταγωνιστές: Γιώργος Ανδρέου, Γιώργος Καζαντζής, Κορίνα Λεγάκη επί σκηνής και απέναντί τους Κική Δημουλά αλλά και Μάνος Ελευθερίου, o oποίος έδωσε το «παρών» στη βραδιά, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά πως ξέρει να τιμάει τους ανθρώπους του πνεύματος και της Τέχνης!
Ο κήπος του Μουσείου Αλέκου Κοντόπουλου κατάμεστος από όλους εμάς που απολαμβάναμε την πρώτη Πανσέληνο του Σεπτεμβρίου μέσα από τις μουσικές των Γιώργου Ανδρέου και Γιώργου Καζαντζή αλλά και την αισθαντική φωνή της Κορίνας Λεγάκη.
Τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς η -κατά δική της ομολογία- εξαρτώμενη από τις λέξεις ποιήτρια Κική Δημουλά, η οποία για μία ακόμη φορά στην ολιγόλεπτη απαγγελία που μας προσέφερε τόνισε την εξάρτησή της από τις λέξεις. «Με εξουσιάζουν και τις αγαπώ»!
Σεμνή, απλή και πάντα μεγαλόψυχη! Τιμήθηκε από το Δήμαρχο Αγίας Παρασκευής, Γιάννη Σταθόπουλο, αλλά και από την Πρόεδρο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης – Μουσείου Αλέκου Κοντόπουλου, Τερψιχόρη Γκιόκα, για το έργο της, εν μέσω χειροκροτημάτων, ενώ αμέσως μετά ο Γιώργος Καζαντζής έπαιξε στο πιάνο του μέρος από το cd του «Μικρή Σουίτα» (στο οποίο επτά ολοκληρωμένες συνθέσεις του συνθέτη αποτυπώνουν τις μουσικές δέκα έξι ποιημάτων της Δημουλά. Η ίδια, σε "διάλογο" με τη μουσική, τα απαγγέλλει με την μοναδική "μουσική της αφήγηση"), ενώ απευθυνόμενος στην σπουδαία ποιήτρια, είπε: «Σας ευχαριστώ για το δώρο σας».
Έκπληξη και συγκίνηση και από τον Ανδρέου, ο οποίος μαζί με την Κορίνα Λεγάκη ερμήνευσαν μελοποιημένο το ποίημά της, «Τα πάθη της βροχής», το οποίο μάθαμε ότι, αν και βασίζεται στη νότα σι, το μετέτρεψε σε ρε, για να μπορέσει να τραγουδηθεί!
Τα κομμάτια που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της συναυλίας παρμένα ισότιμα από τις μουσικές αποσκευές και των δύο δημιουργών…
Ο Ανδρέου πάντα στοχαστικός, με εκείνη την ιδιαίτερη αγάπη προς την ποίηση και την ιστορία των ανθρώπων της, μάς χάρισε με την ευαίσθητη ερμηνεία της Λεγάκη το «Γαλάζιο καστανό», «Σελίδα λευκή», τις «Μεγάλες νύχτες θερινές», ένα ανέκδοτο κομμάτι, παρμένο από τον «Ορέστη» του Γιάννη Ρίτσου, «Άγιος ο έρωτας», «Να μ' αγαπάς», «Γράμμα στον κ. Νίκο Γκάτσο» και βεβαίως «Μικρή Πατρίδα».
Ο Καζαντζής εξωστρεφής και συνετός ταυτόχρονα, με την τέχνη του να τον ακολουθεί και να τον σημαδεύει, έπαιξε: «Ήτανε αέρας», «Η Αλεξάνδρεια που χάνεις», «Χειμωνανθός», «Μέλισσες».
Η Λεγάκη, αν και νέα ερμηνεύτρια, αποδείχθηκε ικανή και άξια τόσο του έργου του Ανδρέου όσο και του Καζαντζή, με αξιοζήλευτη προσαρμοστικότητα και συνέπεια στο μουσικό αποτύπωμα εκάστου.
Αξιοσημείωτα: Η στιγμή που κάθε ένας από τους συνθέτες μετατράπηκε σε ερμηνευτή, καθώς, όπως υπογράμμισε εμφατικά ο Γιώργος Καζαντζής: «Απόψε πρέπει να λυθεί η παρεξήγηση, οι δημιουργοί τραγουδούν».
Η αφιέρωση του Γιώργου Ανδρέου προς τον Μάνο Ελευθερίου με το κομμάτι «Πάντα κάτι μένει», σε στίχους του δεύτερου.
Το encore ισομοιρασμένο! «Πεθύμησα ένα σύννεφο» και «To πέταγμά σου».
Το χειροκρότημα, τα χαμόγελα, τα συγχαρητήρια και η δημιουργική κουβέντα έριξαν τους τίτλους τέλους της βραδιάς, με την αίθουσα της βιβλιοθήκης να έχει ανοίξει διάπλατα τις πόρτες της για κάθε ενδιαφερόμενο.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Σχολιάστε