Σε άσπρο-μαύρο

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται

Το δικό μου αντίο, μ' ένα Κυκλάμινο

Γράφει ο Μάρκος Δαμασιώτης

Ήταν το πρώτο δικό σου τραγούδι που άκουσα, αυτό που με σημάδεψε.

Ήταν μετά τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο το 1973, στον αέρα πλανιόταν οργή και στενοχώρια, ήρθε ο πατέρας μας στο σπίτι απ' τη δουλειά του με μια κασέτα. Την έβγαλε από τη τσάντα του, τυλιγμένη σε πολλά χαρτιά, να κρύβεται, που τα ξετύλιξε με προσήλωση και προσοχή κι αγάπη, να αποκαλύψει κάτι πολύτιμο!

"Θ' ακούσουμε τη κασέτα αυτή, αλλά δεν θα πείτε τίποτε σε κανένα. Είναι τραγούδια του Θεοδωράκη, απαγορεύονται", μας είπε...

Και πάτησε το play στο κασετόφωνο.

Έτσι σε άκουσα για πρώτη φορά, παράνομα, πως αλλιώς. Και κατέλυσες κάθε «νόμιμη» μουσική που ήξερα ως τότε. Τι όμορφο τραγούδι ήταν αυτό! Με μάγεψε, με ανατρίχιασε, με ξεσήκωσε. Με τρόπο μαγικό ο φόβος και το πνιγηρό της χούντας έφυγε, μόνο ελπίδα έμεινε, ότι κάτι θα γίνει, κάτι θα αλλάξει. Έκτοτε πατήθηκε πολλές φορές το play στο κασετόφωνο, κάθε φορά που ήθελα ανάσα. Ποτέ δεν ξέχασα το όνομά σου…

ΥΓ. Για την ιστορία, το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα μετά την πτώση της χούντας. Ηταν ο δίσκος "18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας" σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Όμως είχε ηχογραφηθεί στο Παρίσι το διάστημα 1971-73. Η ηχογράφηση κυκλοφόρησε στην Ελλάδα παράνομα, σε κασέτες, μετά το Πολυτεχνείο, για να εμψυχώσει και να κρατήσει όρθιο το λαό. Μια από αυτές έφτασε στα χέρια του πατέρα μου...

    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Η εξομολόγηση του Δημήτρη Ψαριανού στο Γιάννη Φλέσσα- Συνέντευξη Ντοκουμέντο

    Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας Γυρίζοντας απ' την Αμερική ο Μάνος Χατζιδάκις το 1970, φέρνει στις...

    Συνέχεια

    Για την Φαϊρούζ και τη συναυλία της στο Ηρώδειο, το Σάββατο 7 Ιουλίου 2007

    Γράφει ο Μάρκος Δαμασιώτης Την πρωτοάκουσα στην Βηρυτό, ήμουνα σε επαγγελματικό ταξίδι, σε παραθαλάσσια...

    Συνέχεια

    «Η Μοσχολιού είναι η Κοτοπούλη του λαϊκού τραγουδιού» έλεγε ο Γιάννης Τσαρούχης

    Του Παναγιώτη Μήλα Ο Γιάννης Τσαρούχης είχε το χάρισμα να λέει τις απόψεις...

    Συνέχεια

    Ο φίλος μου και συνεργάτης, Μίκης Θεοδωράκης

    Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας

    Τον Μίκη Θεοδωράκη τον γνώρισα για πρώτη φορά το '72 στο «Άλμπερτ Χολ» του...

    Συνέχεια

    Όταν ο Μαχαιρίτσας τιμούσε τον Μάνο Ελευθερίου στη Σύρο

    «Μια τρύπα στον καιρό… κύριε Μάνο», είχε τίτλο το αφιέρωμα που είχε κάνει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας...

    Συνέχεια

    Όταν ο Christophe συνεργάστηκε με το Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Ιδιαίτερα αγαπητός στην Ελλάδα ήταν ο Γάλλος ερμηνευτής Christophe, o οποίος...

    Συνέχεια

    Βίκυ Moσχολιού:«Ανήκω σ’ αυτούς που ο λαός τους αναγνωρίζει όσο ζούνε και η Πολιτεία μόλις πεθάνουνε»

    Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας Πάντα σε συζητήσεις με συναδέλφους και φίλους δηλώνω πως η Βίκυ Μοσχολιού...

    Συνέχεια

    Γιώργος Μαρίνος:«Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι αμφισβητίας και αναρχικός»

    Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας Τον Οκτώβριο του 1983, με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου,...

    Συνέχεια

    H Ελένη Καραΐνδρου θυμάται...

    31 χρόνια μετά την εμβληματική συναυλία της Ελένης Καραΐνδρου στο Ηρώδειο (1988), στις 14...

    Συνέχεια

    Σταύρος Ξαρχάκος:«Με την μοναχική μου λειτουργία, διατηρώ την αλήθεια που έχω μέσα μου».

    Δεκέμβριος του 1985. Σταύρος Ξαρχάκος και Γιάννης Φλέσσας σε μία τετ α τετ συνέντευξη για λογαριασμό της...

    Συνέχεια