Σε άσπρο-μαύρο

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται

Οι 3 συνεντεύξεις με τη Τζόαν Μπαέζ

Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας
Tη Τζόαν Μπαέζ τη συνάντησα 1η φορά στο Παρίσι το 1972 σε μία συναυλία εναντίον του κατεστημένου! Έπαιρναν μέρος εκείνη, ο Ντύλαν, ο Θεοδωράκης και κάποιοι άλλοι. Μετά τη συναυλία μου έδωσε συνέντευξη, η οποία δημοσιεύτηκε στον «Ταχυδρόμο».

Ένα χρόνο μετά, συναντηθήκαμε στη Νέα Υόρκη, γιατί ήθελε να ηχογραφήσει σε δίσκο το έργο «Ένας Όμηρος» του Θεοδωράκη. Είχα πάει στο στούντιο και κάναμε για 2η φορά συνέντευξη, αμέσως μόλις τραγούδησε το «Γελαστό παιδί». Τελικά αυτός ο δίσκος δε βγήκε ποτέ, τον λόγο δεν τον έμαθα …

Η 3η φορά που την είδα και μιλήσαμε(3η συνέντευξη) ήταν το 1990 πάλι στη Νέα Υόρκη, γιατί έγραφε τη μουσική, (όχι τα τραγούδια), για την ταινία «Θλιμμένο Μεξικό». Τότε ακριβώς τη ρώτησα, επειδή πάντα είχα τη μανία του σινεμά, ποιοι συνθέτες του κινηματογράφου την εξέφραζαν… Μου μίλησε για τον Ένιο Μορικόνε, γιατί είχε ερμηνεύσει ένα τραγούδι του στην ταινία «Σάκο και Βαντσέτι». Επίσης, της άρεσε ο Ζωρζ Ντελερί, ο Θεοδωράκης και ο Αργεντινός Λάλο Σίφριν.

Στην ερώτησή μου ποιοι τραγουδιστές της άρεσαν μού είχε απαντήσει: «Ο Μπομπ Ντύλαν, ο Υβ Μοντάν, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ και η Μαρία Φαραντούρη».

Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση το στυλ της! Η φωνή της σοπράνο! Το κορμί της λεπτό και γωνιώδες και το χαμόγελό της αινιγματικό. Αναμφίβολα, τα μεγάλα και όμορφα μάτια της τα είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της, ο οποίος ήταν Μεξικάνος!

Για 'μένα η Μπαέζ ήταν το σύμβολο των νέων Αμερικανών της εποχής του Τζόνσον. Εκείνη η γενιά της εποχής της Μπαέζ είχε ονομαστεί spot! Πάντα διαμαρτύρονταν και ήταν ικανοί να χτυπηθούν μέχρι θανάτου με την αστυνομία στις πορείες που έκαναν στο Λευκό Οίκο. Τέλος, έχω να θυμηθώ πως αγαπούσε πάρα πολύ τη Μελίνα Μερκούρη. Σε μία από τις 3 συνεντεύξεις που μου παραχώρησε μου είχε πει ότι το ελληνικό λαϊκό τραγούδι είναι ίσως το μοναδικό στον κόσμο. Ήταν λάτρης της ελληνικής μουσικής, γι' αυτό ήθελε να τραγουδήσει και τον « Όμηρο» του Θεοδωράκη.

    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Το δικό μου αντίο, μ' ένα Κυκλάμινο

    Γράφει ο Μάρκος Δαμασιώτης Ήταν το πρώτο δικό σου τραγούδι που άκουσα, αυτό που με σημάδεψε.

    Συνέχεια

    Ο Σεπτέμβριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ' αγέρι, τον...

    Συνέχεια

    Άσε με να φύγω, σε παρακαλώ, όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω…

    Γράφει ο Πέτρος Δραγουμάνος Οι στίχοι του Νίκου Ελληναίου και η μουσική του Γιώργου...

    Συνέχεια

    Ο Αύγουστος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Στο αττικό ημερολόγιο ο Αύγουστος ήταν ο δεύτερος μήνας του έτους και...

    Συνέχεια

    O Ioύλιος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Ιούλιος, ο Αλωνάρης ή Αλωνιστής...

    Συνέχεια

    After Kαραντίνα..

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Στα τέλη του 2019 είχα ολοκληρώσει ένα άρθρο που θα φιλοξενούσε το πρώτο τεύχος του...

    Συνέχεια

    O Ioύνιος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Ιούνιος, ο μήνας Θεριστής για τους περισσότερους, είναι...

    Συνέχεια

    Η Νατάσα Θεοδωρίδου στα ΝΕΑ

    Γράφει ο Πέτρος Δραγουμάνος Το Σάββατο 8 Μαϊου 2021 μαζί με την εφημερίδα τα ΝΕΑ, δόθηκε το CD...

    Συνέχεια

    O Mάιος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Μάιος, ο μήνας με τα αρώματα, ο μήνας που πάντα είναι συνδεδεμένος...

    Συνέχεια

    O Aπρίλιος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Απρίλης είναι συνυφασμένος με δυο βασικά θέματα, το ένα είναι ότι συνήθως είναι ο...

    Συνέχεια