Η μαγεία του «Τhread» στην Επίδαυρο
Π.ΝΙΚΟΛΑΡΕΑΣ, Θ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ, Ε.ΠΟΥΠΟΥΛΙΔΟΥ
Γράφουν η Αρετή Κοκκίνου και η Θέλμα Καραγιάννη
Στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου βρεθήκαμε το Σάββατο 24 Αυγούστου, προκειμένου παρακολουθήσουμε την διεθνούς εμβέλειας χορευτική παράσταση “The Thread”, κατόπιν ευγενικής πρόσκλησης των διοργανωτών.
Η παράσταση που περιοδεύει σε θέατρα ανά τον κόσμο, συγκεντρώνοντας θαυμάσιες κριτικές, άρχισε το ταξίδι της το 2016. Αποτελεί σύλληψη της κ. Γεωργίας Ηλιοπούλου, Προέδρου και Διευθύνουσας Συμβούλου της πολιτιστικής εταιρείας “Λάβρυς”, γνωστής για τις μεγάλες παραγωγές πολιτιστικού ενδιαφέροντoς ελληνικής και διεθνούς εμβέλειας.
Το δημιουργικό μέρος αποτελεί σύμπραξη σημαντικότατων δημιουργών με διεθνή φήμη και διακρίσεις:
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου υπογράφει τη μουσική, ο Russell Maliphant τη χορογραφία και σκηνοθεσία, ενώ αναπόσπαστο μέρος της παράστασης αποτελεί η δουλειά του «χορογράφου του φωτός» Michael Hulls.
18μελής ομάδα Ελλήνων χορευτών βρίσκεται επί σκηνής, ενώ στις μουσικές ηχογραφήσεις έχουν χρησιμοποιηθεί γνωστοί εκτελεστές παραδοσιακών οργάνων. Η λίστα των συντελεστών μακροσκελής και αξιόλογη . Μπορεί να βρει κανείς αναλυτικότατα τα ονόματα στην ιστοσελίδα: http://thethread.eu/index-gr.html.
Πρόκειται πραγματικά για μια εντυπωσιακή παράσταση οπτικοακουστικά. Το όλον είναι σχεδιασμένο, για να εξυπηρετήσει την κεντρική ιδέα της παράστασης και του νήματος μεταξύ παρόντος και παρελθόντος της ελληνικής πολιτιστικής ταυτότητας, με έμφαση στην παράδοση.
Η συνολική άποψη του εγχειρήματος περιγράφεται εύγλωττα στο δελτίο Τύπου:
“Η παράσταση βασίζεται στο διάλογο του παρελθόντος με το παρόν. Από τη μία οι παραδοσιακοί ελληνικοί χοροί που από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα μας φανερώνουν την διαχρονία του Ελληνικού Πολιτισμού και από την άλλη ο σύγχρονος χορός. Δύο κόσμοι φαινομενικά αντίθετοι και ξένοι. Ο κόσμος της παράδοσης που εκπροσωπεί τη σταθερότητα και την εξωστρέφεια και ο κόσμος της σύγχρονης κίνησης που εκπροσωπεί την αναζήτηση και τον εσώτερο κόσμο των ανθρώπων. Οι δύο «αταίριαστοι» δρόμοι εμφανίζονται επί σκηνής και πότε αντιδικούν, πότε συμπλέουν, πότε εκθέτουν τη διαφορετικότητα τους και πότε επιδιώκουν τη συνεννόηση......Η παράσταση ονομάστηκε The Thread από το μίτο της Αριάδνης. Είναι το νήμα που ενώνει, το νήμα που οδηγεί, το νήμα που μπορεί να κατανοήσει ό,τι με πρώτη ματιά φαίνεται ασύνδετο, το νήμα που μπορεί να μας ταξιδέψει σε κόσμους ασύμβατους φαινομενικά, φωτίζοντας υπόγειες συγγένειες που οι άνθρωποι διστάζουν να αποδεχθούν”.
Ξεκινώντας από τα κοστούμια, σχεδιασμένα από την επίσης διεθνούς φήμης Μαίρη Κατράντζου, έχει επιτευχθεί η εμφανής χρήση ελληνικών στοιχείων χωρίς όμως σαφή τοποθέτηση στο χρόνο, με όμορφη απλότητα . Τα Μινωικά μοτίβα πάνω σε γαλάζιο κυριαρχούν.
Οι γράφουσες δεν είναι αρμόδιες, να κρίνουν τη χορογραφία, αλλά σίγουρα μας καθήλωσε, όπως και όλο τον κόσμο που γέμισε το αρχαίο θέατρο! Κινήσεις μοντέρνου χορού αφομοιώθηκαν με πολύ όμορφο τρόπο με αυτούσιες κινήσεις παραδοσιακών χορών. Συνεργάτες του Maliphant στο εγχείρημα οι διδάσκαλοι παραδοσιακών χορών, Ελένη Σπαθιά και Τάκης Καραχάλιος. Πολλές από τις ενότητες της παράστασης έφεραν αυτούσια ονόματα γνωστών ελληνικών χορών, όπως μαντηλάτος, πεντοζάλης, τσάμικος , ζωναράδικος κ.λ.π.
Η βραδιά άνοιξε με τον “Κύκλο” και τους χορευτές να δημιουργούν σχηματισμούς στο χώρο με στάση σώματος που θύμιζε αρχαία αγγεία ή Μινωϊκές τοιχογραφίες. Η συνέχεια εξελίχθηκε εντυπωσιακά με γυναικείους, αντρικούς και μικτούς χορούς σε μαγικούς πολυεπίπεδους φωτισμούς και σκιάσεις που πραγματικά έδιναν την αίσθηση κίνησης σκιών στο αέναο.
Θα σταθούμε ιδιαίτερα στη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Εξυπηρετώντας την κεντρική ιδέα της παράστασης, αναπόφευκτα χρησιμοποίησε μοτίβα παραδοσιακής μουσικής, άλλοτε αυτούσια άλλοτε ηχητικά “πειραγμένα” με την έντονη χρήση εφέ. Παραδοσιακά όργανα και φωνητικά συνδυάστηκαν με ηλεκτρονικούς ήχους, ενίοτε σε μινιμαλιστική λογική. Επιδιώχθηκε η δημιουργία υποβλητικής , άλλοτε διονυσιακής άλλοτε τελετουργικής ατμόσφαιρας με την επαναληπτικότητα ρυθμικών και μελωδικών στοιχείων, κατά μίμηση της λογικής πολλών παραδοσιακών ελληνικών χορευτικών μουσικών. Εξ' άλλου, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ανέκαθεν συνδύαζε τέτοια στοιχεία.
Θα ήταν ενδιαφέρον να διαπιστώσει κανείς το πώς θα λειτουργούσε η μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου για το "Thread" ως αυτόνομο μουσικό έργο! Πρόκειται για ατμοσφαιρική μουσική που σίγουρα θα τη φανταζόταν κανείς σε συνδυασμό με κάποιο εικαστικό δρώμενο. Αλλά η επιτυχία μιας παράστασης εξαρτάται ακριβώς από τον επιτυχημένο συνδυασμό προσώπων και στοιχείων. Εκεί έγκειται και η δεξιοτεχνία του καλλιτεχνικού δημιουργού σε ένα τέτοιο εχγείρημα. Την καλλιτεχνική επιτυχία του "Thread" σίγουρα την έχουν διαπιστώσει και διατυπώσει, πριν από εμάς, ο διεθνής Τύπος και πλήθη θεατών.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Σχολιάστε