Συνεντεύξεις

Ρωτάμε, απαντάνε!

Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»

Γράφει η Αρετή Κοκκίνου

Η παρουσίαση ανθρώπων, που αποφασίζουν με αξιόλογες δουλειές να δώσουν το δημιουργικό τους στίγμα σήμερα, θα έπρεπε να είναι καθήκον όχι μόνο των δημοσιογράφων αλλά και των ανθρώπων του ίδιου του καλλιτεχνικού χώρου. Γι' αυτό, παρόλο που έχω συνομιλήσει με διάφορους καταξιωμένους δημιουργούς, χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν παρουσιάζω άτομα, που ανήκουν στους αποκαλούμενους «νέους δημιουργούς».

O τραγουδοποιός Γιώργος Μητρογιαννόπουλος, διακρίθηκε στην 4η Ακρόαση της “Μικρής Άρκτου”, συμμετέχοντας με το ιδιαίτερο τραγούδι «Ο Δράκος», ενώ το Δεκέμβρη του 2015 κυκλοφόρησε η πρώτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Λόγια της σιωπής» από το «Μετρονόμο». Η συνομιλία μας έγινε, με αφορμή την κυκλοφορία της δεύτερης ολοκληρωμένης προσωπικής του δισκογραφικής κατάθεσης, με τίτλο «Φωνάζει ο νους». Στο δίσκο συμμετέχει ερμηνευτικά και η Γεωργία Κοκορίγκου.

Πετυχαίνοντας τυχαία παρουσίαση των τραγουδιών του δίσκου στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, μου έκανε εντύπωση ο μεστός λόγος των στίχων και τα ενδιαφέροντα στοιχεία ενορχήστρωσης και παραγωγής που άκουσα. Αξίζει να πούμε ότι το «Φωνάζει ο νους» είναι μια θεματική δουλειά γύρω από την έννοια της ξενιτιάς. Αντιγράφοντας από το δελτίο Tύπου «…..η λέξη “ξενιτιά” αποτελεί τη βασική έννοια. Διατρέχει τον δίσκο έχοντας διπλή ερμηνεία, από τη μία θέλει να περιγράψει και να επισημάνει το ξεριζωμό λαών, περιγράφοντας τις αρνητικές συνέπειες που αυτός επιφέρει. Από την άλλη, η λέξη «ξενιτιά» αφορά στη «διαφυγή» προς ένα καλύτερο, ελπιδοφόρο αύριο».

Γιώργο, πριν από λίγο καιρό έκανες την παρουσίαση του πρόσφατου δεύτερου δίσκου σου “Φωνάζει ο Νους” στη “Σφίγγα”. Θα ήθελα να μας μεταφέρεις το κλίμα εκείνης της βραδιάς. Πώς ένιωσες σε σχέση με την πρώτη σου παρουσίαση δίσκου;

Το κλίμα ήταν πολύ ζεστό και ένιωθα πως όλοι όσοι είχαν έρθει ήθελαν να αφουγκραστούν αυτά που θέλαμε να τους πούμε. Αισθάνομαι πως ο κόσμος που μας ακολουθεί είναι συνειδητοποιημένος και αυτό είναι πολύ σημαντικό για 'μένα. Μεταξύ των μουσικών υπήρχε ένα πολύ ευχάριστο κλίμα και αυτό νομίζω πως φάνηκε και προς τα έξω. Ήταν μία δυναμική βραδιά γεμάτη συναισθήματα και αλληλεπιδράσεις. Και οι δύο παρουσιάσεις ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές στη μουσική μου διαδρομή. Την πρώτη φορά νομίζω ένιωθα σαν έφηβος που πραγματοποιόταν το όνειρό του. Στη δεύτερη παρουσίαση, ήμουν πιστεύω πιο συνειδητοποιημένος για αυτό που γινόταν.

Ο στίχος σου έντονα κοινωνικός και πολιτικός, με σύγχρονο τρόπο που μου αρέσει πολύ. Θεωρείς ότι σήμερα υπάρχει έδαφος στη συνείδηση του κόσμου για τραγούδια αυτής της θεματολογίας;

Η τέχνη πιστεύω μπορεί να προηγηθεί μίας δράσης. Μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως μέσο έκφρασης συναισθημάτων και ψυχαγωγίας αλλά και ως όχημα διεκδίκησης. Για 'μένα, χρέος της μουσικής είναι να προβληματίσει, να αφυπνίσει αλλά και να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για ένα καλύτερο μέλλον. Επομένως, πιστεύω πως, ακόμα και αν δεν υπάρχει εύφορο έδαφος, καλούμαστε εμείς να το διαμορφώσουμε.

Στις δουλειές σου περιλαμβάνεται και μελοποιημένη ποίηση. Τι ήταν εκείνο που σε άγγιξε στα συγκεκριμένα ποιήματα διαφορετικών εποχών και “σχολών” και σε έκανε να τα επιλέξεις;

Τα ποιήματα που έχω μελοποιήσει συνήθως είναι ποιήματα που περιγράφουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς που έχω εκείνη τη στιγμή, πολύ καλύτερα από 'μένα. Σαν βρίσκονται μπροστά μου λέω: «Ναι έτσι νιώθω» και μετά αυθόρμητα ξεκινώ να τα μελοποιώ.

Στον πρώτο δίσκο, είχα μελοποιήσει δύο ποιήματα του Βάρναλη, τον «Τυχερό» και το «Πρόλογο στο φως που καίει» ενώ σε αυτόν τον δίσκο, μελοποιήθηκε το ποίημα της Αγγελικής Ραυτοπούλου, « Συναξάρι» και «Η πιο όμορφη θάλασσα» του Ναζίμ Χικμέτ. Ο στίχος ''Στη χώρ' αυτή που τηνε λέω δικιά μου ξένος είμαι και τυχερός που ζω'' του Βάρναλη ήταν η αιτία να ασχοληθώ και να μελοποιήσω αυτά τα δύο ποιήματά του. Όταν διάβασα το ποίημα της Αγγελικής Ραυτοπούλου, συγκινήθηκα με τον τρόπο που αποτύπωνε λεκτικά, σκέψεις και εικόνες για ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα, όπως είναι ο χαμός ενός προσφυγόπουλου. Τέλος, η ελπίδα και η αισιοδοξία που βγαίνει από το ποίημα "Η πιο όμορφη θάλασσα" πιστεύω είναι ακριβώς αυτό που λείπει από την περίοδο που διανύουμε. Μία αισιοδοξία και μία ελπίδα, βασισμένη όμως στη δική μας ευθύνη, στην ευθύνη του καθενός για την αλλαγή μίας αρνητικής κατάστασης.

Ο ήχος και στα δύο άλμπουμ σου ιδιαίτερος με έξυπνες ενορχηστρώσεις. Προτιμάς να έχεις τον έλεγχο και το όραμα του τελικού ηχητικού αποτελέσματος ή να αφήνεις τα πράγματα να παίρνουν μορφή σε αλληλεπίδραση με τους μουσικούς σου;

Κάνω ουσιαστικά και τα δύο. Δηλαδή, η αισθητική που βγάζουμε προς τα έξω αφορά στην αλληλεπίδραση που έχουμε με τους μουσικούς ως ομάδα, αλλά εγώ πιστεύω ότι καλούμαι και πρέπει να πάρω την τελική απόφαση του αποτελέσματος. Στον πρώτο δίσκο, ''Λόγια της σιωπής'', οι ενορχηστρώσεις έγιναν ουσιαστικά από όλους τους μουσικούς, παράλληλα με την ταυτόχρονη δική μου καθοδήγηση, η οποία αφορούσε στην αίσθηση και το νόημα κάθε τραγουδιού. Στον δεύτερο δίσκο, ''Φωνάζει ο νους'', τις ενορχηστρώσεις τις επιμελήθηκε ο Στέφανος Χατζηαναγνώστου. Πιστεύω ότι είναι εξαιρετικός σε αυτό και έχει αφουγκραστεί μέσα από την πολύχρονη συνεργασία μας το τι θέλω να βγάλω αισθητικά και το απογειώνει. Όταν συζητούσαμε με το Στέφανο για την ενορχήστρωση των κομματιών, το μέλημά μας ήταν να υπηρετήσουμε τα τραγούδια και να μην κάνουμε εκπτώσεις. Έτσι, τα εμπλουτίσαμε με αυτόν το πλούσιο συνδυασμό οργάνων και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα μας δικαιώνει.

Θα ήθελες να είχες γεννηθεί και δημιουργήσει σε άλλη εποχή, χρονολογικά;

Δεν το έχω σκεφτεί αυτό, για να είμαι ειλικρινής. Η εποχή μας πέρα από τις δυσκολίες έχει και πολλά ερεθίσματα για δημιουργία. Αλλά και κάθε εποχή έχει τα δικά της και θα υπάρχουν αφορμές, για να εμπνευστείς. Νομίζω πως δε θα ήθελα να βρισκόμουν σε άλλη εποχή, γιατί σίγουρα αυτή η εποχή έχει διαμορφώσει και πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μου και της προσωπικότητάς μου. Αν υποθετικά είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω σε κάποια άλλη εποχή, θα ήμουν ένας διαφορετικός άνθρωπος.

Πώς συναντηθήκατε με την ερμηνεύτρια Γεωργία Κοκορίγκου και αποφασίσατε να συμπράξετε;

Τη Γεωργία Κοκορίγκου τη γνώρισα πριν από δέκα χρόνια τυχαία. Η αλήθεια είναι ότι η αγαρμποσύνη μου ήταν η αιτία, καθώς, κατά λάθος, έριξα μια μπύρα πάνω της! Αργήσαμε να κάνουμε παρέα και κάποια στιγμή και όχι άμεσα, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε από κοινού κάτι καινούργιο. Η κοινή αγάπη μας για τη μουσική και το ταίριασμα των φωνών μας πιστεύω αποτελούν τη βάση για τη σταθερή συνεργασία μας. Το πάθος της και η ψυχή της, όταν τραγουδάει πιστεύω ότι είναι το δυνατό της σημείο. Επίσης. θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο ταλέντο που θα αναδειχτεί τα επόμενα χρόνια.

Ανήκοντας στη νέα γενιά δημιουργών, πώς ονειρεύεσαι να είναι το καλλιτεχνικό σου μέλλον;

Μέσα από την αλήθεια μου, προσπαθώ να βρω ανθρώπους που νιώθουν όπως κι εγώ και με τα τραγούδια μου, να επικοινωνήσω μαζί τους. Επιτυχία για 'μένα θα είναι, όταν ο ακροατής αφουγκραστεί και ταυτιστεί με τις σκέψεις μου. Αυτό που ονειρεύομαι είναι να παραμείνω τόσο αληθινός, όπως αισθάνομαι τώρα, να συνεχίζω δηλαδή να καταγράφω αυτά που με προβληματίζουν, χωρίς να ξεχνώ από πού ξεκίνησα και να συναντάω όλο και περισσότερους ανθρώπους στην διαδρομή.

Ποιον δίσκο “έλιωνες” στο άκουσμα ως έφηβος;

Ο δίσκος θυμάμαι που άκουγα συνέχεια ως έφηβος, ήταν ο δίσκος ''Εκτός τόπου και χρόνου'' (Ζωντανή Ηχογράφηση) του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Με είχε εντυπωσιάσει το ταλέντο αυτών των υπέροχων μουσικών που πλαισίωναν τον Αλκίνοο και οι ευφάνταστες ενορχηστρώσεις τους. Ο Αλκίνοος από την εφηβεία μου ήταν ο αγαπημένος μου τραγουδοποιός. Τον θαυμάζω, επειδή πάντα με συνέπεια και υπομονή ετοιμάζει τον επόμενο δίσκο του, καταφέρνοντας να μας ξαφνιάζει, έχοντας πολύ υψηλό επίπεδο παραγωγών και κρατώντας την απλότητά του. Θέλει μεγάλη αγάπη πιστεύω γι' αυτό που κάνει.

Ποια τα επόμενά σου βήματα; Τι να περιμένουμε το καλοκαίρι και τον προσεχή χειμώνα;

Αυτή την περίοδο, έχουμε επικεντρωθεί στη διάδοση του καινούργιου δίσκου, μέσα από μουσικές παραστάσεις είτε με μεγάλα μουσικά σχήματα, όπως παίξαμε στην μουσική σκηνή «Σφίγγα», είτε και με μικρότερα ακουστικά, όπως αυτό που θα εμφανιστούμε στις 24 Μαΐου στη μουσική σκηνή ''1002 νύχτες''. Προς το παρόν, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για έναν επόμενο δίσκο, αλλά στις προθέσεις μας είναι η συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες που έχουν τις ίδιες σκέψεις και ανησυχίες με εμάς, τον επόμενο χειμώνα.

    ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Γιώργος Μητρογιαννόπουλος:«Για 'μένα επιτυχία είναι η ταύτιση του ακροατή με τις σκέψεις μου»
    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Δαμιανός Πάντας: «Στηρίζοντας τον Πολιτισμό μας, βάζουμε λιθαράκι για ένα καλύτερο μέλλον»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Για τον συνθέτη Δαμιανό Πάντα είχα ακούσει τα καλύτερα ήδη από συναδέλφους...

    Συνέχεια

    Ευτυχία Μητρίτσα: «Ένα υγιές ακροατήριο πάντα επιζητά την έκπληξη της συγκίνησης ή της χαράς»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Τη γνωρίσαμε σαν χαρισματική νέα ερμηνεύτρια με έναρξη το Φεστιβάλ...

    Συνέχεια

    Χρήστος Ασωνίτης:«Η ελληνική τζαζ, για να γίνει ακόμα μεγαλύτερη, πρέπει να έχει περισσότερη υποστήριξη από τα Μ.Μ.Ε και τις δισκογραφικές εταιρείες»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου O ντράμερ και συνθέτης Χρήστος Ασωνίτης, μετά από...

    Συνέχεια

    Νίκος Ζουρνής: «Όσο η γενιά μου φυτρώνει και βλασταίνει, χαίρομαι και συγκινούμαι»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Η παρακάτω συνέντευξη αφορά δημιουργό νεαρό στην ηλικία, αλλά ήδη έμπειρο στη δισκογραφία...

    Συνέχεια

    Δήμητρα Παπίου:«Ο καλλιτέχνης πρέπει να τσαλακώνεται και να λειτουργεί με την αλήθεια του»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Ένα τραπέζι, μία καρέκλα και πίσω φόντο η σκοτεινή σκηνή! Στην πορεία...

    Συνέχεια

    Electric Indigo: «Ας ελπίσουμε πως κάποτε το female:pressure θα καταστεί παρωχημένο...»

    Γράφει η συνθέτις Άννα Στερεοπούλου Η πρώτη μου επαφή με το female:pressure έγινε στις αρχές του 2014, όταν επεκοινώνησα...

    Συνέχεια

    Νίκος Καρακαλπάκης: «Κάθε βήμα στη μουσική το ζω με τον πόνο του και τη χαρά του»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Με ιδιαίτερη επιτυχία κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τις...

    Συνέχεια

    Kουβέντα με τους συντελεστές της παράστασης «Το Ταξίδι και το Όνειρο»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Αγαπώ τις διεθνείς συναντήσεις καλλιτεχνών, αγαπώ την ποίηση...

    Συνέχεια

    Λυδία Σέρβου: «Προσεγγίζω το τραγούδι με αθωότητα και αγάπη»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου H ταλαντούχα Λυδία Σέρβου, λίγες ημέρες...

    Συνέχεια