Βασίλης Γισδάκης: «Ευγνώμων που η ζωή μού χάρισε τη συνάντηση με τον Μάνο Χατζιδάκι»

Γράφει ο Βασίλης Γισδάκης

Ήταν καλοκαίρι του 1989 τότε τραγουδούσα σε μια μουσική σκηνή στην Κέρκυρα. Εκεί βρέθηκαν ένα βράδυ ο Τάσος Μεταλληνός και η ραδιοφωνική παραγωγός της ΕΡΤ, Έφη Μεταλληνού. Με άκουσαν να τραγουδάω και μου είπαν κάτι, που τότε έμοιαζε με όνειρο: «Πρέπει να έρθεις στην Αθήνα. Να σε ακούσει ο Μάνος Χατζιδάκις».

Έτσι ξεκίνησα το ταξίδι της ζωής μου. Άφησα την Κέρκυρα και ήρθα στην Αθήνα, αποφασισμένος να κυνηγήσω το όνειρό μου. Λίγες ημέρες αργότερα, με τη συνοδεία του συνθέτη και στενού φίλου του Μάνου Χατζιδάκι, Δημήτρη Λέκκα, πήραμε τον δρόμο για το σπίτι του.

Αυτή ήταν η αρχή της γνωριμίας μας...

Μας υποδέχθηκε ο ίδιος. Ήταν απλός, ευγενικός, προσιτός, με μια σπάνια αρχοντιά που δεν είχε τίποτα το επιτηδευμένο. Από την πρώτη στιγμή σού δημιουργούσε την αίσθηση ενός ανθρώπου βαθειά καλλιεργημένου, με χιούμορ, ζεστασιά και ένα βλέμμα που σε παρατηρούσε προσεκτικά, χωρίς ποτέ να σε φέρνει σε αμηχανία.

Ύστερα από λίγη συζήτηση, ο Δημήτρης κάθισε στο πιάνο, για να με συνοδεύσει. Τραγούδησα τρία τραγούδια του Χατζιδάκι. Ήμουν τόσο ντροπαλός και συγκινημένος, που σήμερα θυμάμαι ελάχιστα από εκείνα τα λεπτά. Θυμάμαι μόνο τη φωνή του, μόλις τελείωσα. Με το χαρακτηριστικό «ρο» στην προφορά του, μου είπε:

«Μ' αρέσεις, αγόρι μου...».

Αυτή η φράση χαράχτηκε μέσα μου για πάντα.

Αργότερα, ο Δημήτρης Λέκκας μού αποκάλυψε κάτι που τότε, μέσα στην ταραχή μου, δεν μπορούσα να αντιληφθώ. Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε ενθουσιαστεί. Είχε πει πως βρήκε τον τραγουδιστή των έργων του.

Φώτο από το προσωπικό αρχείο του Βασίλη Γισδάκη

Κι όταν κάποια στιγμή με ρώτησε: "Που ήμουν τόσα χρόνια;" απάντησα, "Μα ήμουν μικρός, κύριε Χατζιδάκι".

Από τις επόμενες κιόλας ημέρες άρχισαν οι συναντήσεις μας. Μελετούσα τα τραγούδια του και εκείνος μου τα δίδασκε προσωπικά, αποκαλύπτοντάς μου όχι μόνο τις νότες τους, αλλά και τον εσωτερικό τους κόσμο. Για έναν νέο τραγουδιστή, αυτή ήταν μια ανεκτίμητη εμπειρία και ένα σχολείο ζωής. Έμαθα από εκείνον κι απ' τα τραγούδια του... όλη η μουσική μου υπόσταση, απ' την επιλογή και την αρχική προσέγγιση του στίχου και της μελωδίας, απ' τη διαδικασία της μελέτης, της πρόβας μέχρι τη σκηνική παρουσία και τα παρασκήνια και κάθε μορφή επικοινωνίας και συνεργασίας που απαιτείται, όλα έχουν τη δική του σφραγίδα.

Λίγο αργότερα, σε συναυλία της δισκογραφικής του εταιρείας, του Σείριου, μετά την παρουσίαση των καλλιτεχνών της εταιρείας, με κάλεσε στη σκηνή. Με παρουσίασε στο κοινό ως τον νέο του τραγουδιστή και τραγούδησα τρία έργα του, με τη συνοδεία της ορχήστρας του, υπό τη δική του διεύθυνση.

Ήμουν μόλις δεκαεννιά ετών.

Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, αισθάνομαι βαθειά ευγνωμοσύνη, που η ζωή μού χάρισε αυτή τη συνάντηση. Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος συνθέτης. Υπήρξε ένας άνθρωπος που ήξερε να αναγνωρίζει, να ενθαρρύνει και να εμπνέει τους νέους δημιουργούς, αλλά και εμπνεόταν απ' τους νέους, αφουγκραζόταν τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους και αυτό είναι μεγάλο δίδαγμα!

Φώτο από το προσωπικό αρχείο του Βασίλη Γισδάκη

Η εμπιστοσύνη που μου έδειξε τότε παραμένει η πιο καθοριστική και η πιο πολύτιμη στιγμή της καλλιτεχνικής μου διαδρομής. Ό,τι κι αν έχω επιλέξει να κάνω από τότε, όποια απόφαση μικρή ή μεγάλη έχω πάρει είναι πάνω στις αξίες που έχω διδαχτεί από εκείνον.

Είμαι "ερμηνευτής των τραγουδιών του"... αυτό με εκφράζει απόλυτα, με αντιπροσωπεύει και είναι το χαρακτηριστικό μου γνώρισμα... κι εγώ με τη σειρά μου, έχοντας τις δικές μου ανησυχίες... επιθυμώ να είμαι συνδετικός κρίκος, ώστε το τεράστιας αξίας έργο και οι ιδέες αυτού του σπουδαίου ανθρώπου για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την παιδεία να περάσει στις επόμενες γενιές... το θεωρώ υψίστης σημασίας, λόγω της μοναδικότητας και της δύναμης του έργου του, αλλά και της ικανότητας που έχει να επηρεάζει ζωές και συνειδήσεις με τον πιο απλό, άμεσο και ευαίσθητο τρόπο!

Κλείνοντας δε θα μπορούσα να μην εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για το πολύτιμο "Ταξίδι", ένα τραγούδι που και μόνο στη σκέψη ότι δημιουργήθηκε για την φωνή μου από τον Νίκο Γκάτσο και τον Μάνο Χατζιδάκι, με φορτίζει και με συγκινεί ιδιαίτερα.

«Για την Ελλάδα, ο Μάνος Χατζιδάκις δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος συνθέτης. Υπήρξε ένας δημιουργός που διαμόρφωσε την αισθητική, τον τρόπο σκέψης και την πολιτιστική αυτογνωσία ολόκληρων γενεών Ελλήνων. Μέσα από τη μουσική του μάθαμε να ακούμε την Ελλάδα διαφορετικά και μέσα από τον λόγο του να τη σκεφτόμαστε βαθύτερα».

«Για την Ελλάδα ήταν ένας μεγάλος δημιουργός... Για εμένα ήταν ο άνθρωπος που μου έδειξε τον δρόμο...».